Ο φόβος δεν κάνει παρέα μόνο με εμάς

orange

Κάθε βεγγαλικό τραβάει την προσοχή. Ένα τέτοιο βεγγαλικό φαίνεται να έσκασε στις 14/03 από τον βουλευτή της χ.α. και μέλος των Pogrom που αγαπάει το Άουσβιτς, κ. ματθαιόπουλο, στην βουλή γύρω από ξεχωριστές αίθουσες μαθητών στα σχολεία, βάσει της εθνικότητας τους, να μπαίνουν δηλαδή τα ελληνόπουλα στις τάδε αίθουσες και όλα τα παιδιά των μεταναστών, στις υπόλοιπες. Η έντιμη δημοσιογραφία – τα ‘παμε (βλέπε μην μιλάς στον ύπνο!) – αποδοκίμασε εντόνως και σοκαρισμένη. Πριν καμιά εβδομάδα, όμως, το θέμα επανήλθε στην δημοσιότητα όταν ο υπουργός παιδείας σε ερώτηση που τέθηκε από δημοσιογράφο, διαφώνησε εκ νέου με τις προτάσεις των … ακραιών οργανώσεων. Ανεξάρτητα από το ρεαλιστικό ή μη της πραγμάτωσης μιας τέτοιας πρότασης, φαίνεται πάντως η μαλακία που θα πετάξει κάθε βουλευτής της χ.α. να παραμένει στην επικαιρότητα, έστω και με το ζόρι, έστω και διά της απόρριψης της και αποδοκιμασίας της από … σχεδόν όλους. Αλλά αφού σε όλους φαίνεται τόσο μαλακία αυτή η πρόταση, γιατί ξοδεύουν το σάλιο τους άραγε; Θεωρώ απίθανο να εφαρμοστεί το μέτρο άπαρτχαϊντ που πρότεινε ο βουλευτής χ.α. σερρών μόνο και μόνο γιατί η ελλάς ανήκει ακόμα στας ευρώπας και θα της ήταν δύσκολο να επιβάλλει κάτι τέτοιο θεσμικό. ΑΠΛΑ και ΜΟΝΟΝ λόγω αυτής της ρευστής και ετεροκαθοριζόμενης συνθήκης δηλαδή. Ούτε λόγω κάποιων ταμπού που και καλά δεν θα έπρεπε να σπάσουν, ούτε λόγω κάποιων αριστερών ευαισθησιών ή κινητοποιήσεων.

Η κουβέντα αυτή μπαίνει στο ελληνικό τραπέζι λίγους μόνον μήνες μετά την απόρριψη του νόμου για την ιθαγένεια εκ μέρους του Συμβουλίου της Επικρατείας με βάση κάποιο … δίκαιο αίματος σύμφωνα με το οποίο ‘έλληνας’ δεν είναι αυτός που έχει γεννηθεί ή ζήσει στην ελλάδα και μιλάει την ελληνική γλώσσα και έχει πάει ελληνικό σχολείο αλλά … αυτός/η που θα πείσει το κράτος κάπως ότι το θέλει κάργα να είναι έλληνας/ίδα. Είναι γεγονός ότι αυτός ο νόμος θα ήταν μια κάποια λύτρωση για τα εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί στην ελλάδα ή έχουν έρθει από μικρή ηλικία κι έχουν συμπληρώσει όλες τις αυστηρές προϋποθέσεις του νόμου. Μπορεί ο νόμος αυτός να ήταν ψίχουλα σε σχέση με ό,τι δικαιούνται ΟΛΟΙ οι μετανάστες στην ελλάδα, αλλά ήταν αυτό που ήταν βασικά: ο σημαντικός αποκλεισμός της πιθανότητας να περιέλθει ένα παιδί σε κατάσταση ανιθαγένειας (κάτι που σήμερα συμβαίνει άτυπα) και ο σημαντικός αποκλεισμός επίσης της πιθανότητας να πρέπει να ενταχθεί ένα παιδί το οποίο έχει γεννηθεί ή/και έχει κοινωνικοποιηθεί στην μαλακισμένη τούτη χώρα, σε ένα καθεστώς μαστιγίου/καρότου με βάση το σύστημα καρτών νόμιμης διαμονής και καρτών εργασίας (εξασφάλισης ενσήμων). Η κατάργηση του νόμου για την ιθαγένεια δεν είναι άλλη μια κατάργηση νόμου που οδηγεί ένα μεγάλο πληθυσμιακό κομμάτι στην ανασφάλεια, όπως ίσως θα έλεγαν τα μίντια και οι αριστεροί (αλλά ούτε καν το λένε φυσικά), αλλά σημαίνει τη θέσπιση και με τη βούλα μιας κοινωνίας με δύο ειδών πολίτες. Δηλαδή, τους πολίτες και τους … μη-πολίτες. Δηλαδή, τους πρώτους που απολαμβάνουν τα προνόμια που απολαμβάνουν, φτωχοί ή πλούσιοι, άντρες ή γυναίκες, μεγάλοι ή μικροί, και τους δεύτερους που θα υπάρχουν για να δουλεύουν για να μπορούν να έχουν τα όποια – φυσικά λιγότερα – προνόμια, που θα υπάρχουν για να υφίστανται υποτίμηση και εξευτελισμούς τύπου Πέτρου Ράλλη και σκούπες, καθώς και απειλές τύπου βουλευτή χ.α. σερρών.

Οπότε, να τι φαίνεται ότι εκμεταλλεύεται και απειλεί ο χ.α. σερρών καθώς και όλοι οι υπόλοιποι, οι ντεμέκ “αντιρατσιστές” δημοσιογράφοι και υπουργοί. Αυτή την συνθήκη ύπαρξης εκμεταλλεύονται. Αλλά την εκμεταλλεύονται δείχνοντας και τα όρια μέσα στα οποία θα γίνεται η συζήτηση αυτή για την πάρτη της λεγόμενης ‘δεύτερης γενιάς’ μεταναστών. Στην μια άκρη του τραπεζιού θα ‘ναι ο πρώην σκινάς – ο κ. “αγαπάω το άουσβιτς” – ο χρυσαυγίτης, κι από την άλλη ο καλός κ. υπουργός. Τόσο σπουδαίο για δημόσια αντιπαράθεση ήταν αυτό που είπε ο σκινάς χρυσαυγίτης που ο καλός κ. υπουργός έσπευσε να καθησυχάσει λοιπόν; Μάλλον όχι! Απλά ο πρώην “Pogrom”, νυν βουλευτής, βάζει τα όρια του διαλόγου. Αυτός μπαίνει για να βάλει πρώτος το θέμα. Και όταν το όριο του διαλόγου μπαίνει από τους Pogrom, μπορούμε φυσικά να φανταστούμε πόσο “προοδευτικά” θα ‘ναι όλα τα υπόλοιπα, τώρα που ανακήρυξαν τον ψόφο της ‘μεταπολίτευσης’. Εντάξει, ο κ. υπουργός αποδοκίμασε μεν τον κ. βουλευτή σερρών αλλά έσπευσε να διευκρινίσει από την άλλη ότι οδηγηθήκαμε σε όλα αυτά – σ.σ. τις ακρότητες – γιατί μέχρι τώρα το κράτος δεν είχε μεταναστευτική πολιτική σωστή και πρέπουσα. Σε αυτό συμπέρασμα, αν και από άλλη αφετηρία, είναι γνωστό ότι έχουν φτάσει και οι αριστεροί αντιπολιτευόμενοι. Το θέμα έχει απαντηθεί εξαντλητικά αλλού, οπότε να μην τα ξαναλέμε. Πάντως, δεν κάθονται συνήθως ολόκληρα σοβαρά κόμματα, κυβέρνητικά ή μη, να κάνουν ολόκληρο ντόρο για το τίποτα.

Είναι μια υπόθεση ότι μετά την κατάργηση του νόμου για την ιθαγένεια, το ελληνικό κράτος ποντάρει στη θαλπωρή που προσφέρει και το φόβητρο που αποτελεί η χρυσή αυγή για τα ελληνόπουλα και τα παιδιά μεταναστών αντίστοιχα. Ίσως το κράτος των ελλήνων να φοβάται μια κάποια αντίδραση και να ποντάρει τώρα δηλαδή στην τακτική του στυλ “μην τυχόν και κουνηθείς, σ’ έφαγα”. Φυσικά, είναι να σκέφτεται κανείς ότι καλά κάνουν και φοβούνται. Ποιος ξέρει τι θα ξεσπάσει και πότε, από όσους και όσες προετοιμάζουν να ζήσουν στο πετσί τους true φασισμό;

Οι φόβοι αυξάνουν από πλευράς ελλήνων και του κράτους τους γιατί ακριβώς πλέον σήμερα χάνεται ένας καταλύτης που δούλευε για χρόνια διαμεσολαβητικά: ο καταλύτης της φιλανθρωπίας, του αριστερού κονέ, του “θα σε βολέψω”, του “ήμουν-κι-εγώ-στο-πολυτεχνείο” δικηγόρου, της δημοκρατικιάς καμπάνιας κ.ο.κ. Χάνονται, δηλαδή, εξαλείφονται και περιθωριοποιούνται πεδία πολιτικής διαμεσολάβησης τα οποία εδώ και 20 χρόνια ρίχνανε λίγη ζάχαρη στην ελληνική κακόγευστη τούρτα – τρώγαν και κανα κομμάτι που και που είναι η αλήθεια. Κι η άλλη αλήθεια είναι ότι έχει κανείς λόγους να φοβάται, καθώς γνωρίζει πως όταν ψοφάει αυτή η “πολιτική”, τη σκυτάλη μπορεί και να δώσει στην … συνέχεια της με άλλα μέσα. Δεν θα ‘ταν παράλογο να πούμε ότι τα τελευταία χρόνια έχουν οξυνθεί οι αντιθέσεις στα σχολεία με βάση ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, όπως το ονομάζουν οι έλληνες. Το λένε και οι έρευνες. Αλλά αυτό που δεν λένε οι έρευνες είναι ότι πέρα από τα χρυσαυγιτάκια και τα αναποφάσιστα ελληνάκια στην μέση… υπάρχουν και απαντήσεις από τους μετανάστες, Antifa ή μη μετανάστες. Αυτό φαίνεται να κρύβουν τόσο οι κ.κ. βουλευτές και υπουργοί και ερευνητές. Όλοι το σκέφτονται αλλά κανείς δεν μιλάει. Εξού και τα σκιάχτρα τύπου ματθαιόπουλος. Αλλά για πόσο ακόμα τα σκιάχτρα θα φοβίζουν;

StepanyanTSP, 25-04-2013

This entry was posted in new stuff and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *